عاشقانه

«گرید به حالم کوه و در ودشت از این جدایی می نالد از غم این دل دمادم فردا کجایی؟

سفر به خیر مسافر من

گریه نکن به خاطر من

آرام جان خسته ره می سپارد امشب

از تودارم یادگاری سردیه این بوسه را پیوسته بر لب

بسته ای بار سفر را با تو ای عاشق ترین بد کرده ام من

یادم آید زیر باران با تو بودم ، با تو تنها

زیر باران با تو تنها

آرام جان خسته ره می سپارد امشب

گفته ای شاید بیایی از سفر اما نمیشه باور من

زیر باران گریه کردم بلکه باران شوید از جانم گناهم.»