سلامي به سيميندخت وحيدي+دو شعر

سيميندخت وحيدي - متولد1309، جهرم - از بانوان پيشگام شعر انقلاب و از استوارترين چهرههاي هميشه حاضر در محافل ادبي مرتبط با دفاع مقدس در طول دهههاي شصت و هفتاد است كه اكنون در 83 سالگي - به رغم ناسپاسيهاي همه كساني كه بايد به يادش باشند - همچنان پرشور و متعهد، به كار آفرينش ادبي مشغول است و با نگراني از كم فروغشدن درخشش ارزشهاي انقلابي در محافل ادبي و محيطهاي فرهنگي منتسب به انقلاب، دغدغههاي شيعي خود را در ابيات سرودههايش دنبال ميكند.
در فرصت كوتاهي كه براي عيادت و تجليل از اين شاعره حكيمزاده فراهم آمد، ضمن مرور خاطرات حضورش در جبهههاي مختلف دفاع مقدس، با ايشان از خدمتگزاران بيادعاي جبهههاي توحيد گفتيم و شنيديم و موفق به دريافت دو غزل تازه از وي شديم كه اكنون با تجديد احترام و ادب به حضور اين شاعر بزرگوار تقديم شما خوانندگان ارجمند ميشود:

حادثهاي در راه

پهن كن سفره ايمان كه بيايد خورشيد
گل نشا كن به گلستان كه بيايد خورشيد
آب و جاروب كن اين كوچه كه از مشرق شرق
جار زد دختر باران كه بيايد خورشيد
خانه را پاك كن از گرد و بخوان سوره نور
بنشين خرم و خندان كه بيايد خورشيد
چشم صد پنجره باز است، به پرواز آور
طرح يك صبح درخشان، كه بيايد خورشيد
آب و آيينه بياور، صلواتي بفرست
شادمان باش و غزل خوان كه بيايد خورشيد
فصل تقسيم بهار است ميان من و تو
دانه عشق بيفشان كه بيايد خورشيد
ظلمت از باغ بران، حادثهاي در راه است
بزم آماده كناي جان، كه بيايد خورشيد...بقیه ادامه مطلب کلیک کنید