این شعر از خودمه.....اسمش هست:در تنگنا....

.....................................در تنگنا...............................

write by maryam....the writter of website

در این دنیای بی پهنا ..............................دلم موری ست در تنگنا

دلم ناگاه که بیدار است ............................اسیر غم گرفتار است

چونان در بند او سوزم.............................که گویند او گرفتار است؟

چونان بازیچه ی عشقم...........................که گویند او بیمار است؟

پر از خالی شوم هر روز ...........................که گویند او نالان است؟

کمی سر درگمم امروز ..............................که گویند چون مردارم

دلم چون چشمه ی جوشان.........................در این دنیای بی سامان

شود مانند یک رودی....................................که در بحر بازگردد در پایان

دلم قصد سفر دارد به سوی جاده خاکی............در ان امید که تو در انتظارش بی گمان باشی

خودم از این شعرا ی غم ناک خوشم نمیاد اصلا...

ولی خب تو مدرسه زنگ ریاضی نوشتم...این طور زنگا هم ادم نمیدونه به چه سبکی مینویسه...خدا این جور وقتا رو از ما نگیره.......