این منم..............

گاهی آسمونم ابریه که تو اون لحظه کسی نمیتونه از ۲ کیلومتریم رد بشه...گاهی هم افتابیه..که اون لحظه ها حس شوخی کردنم گل میکنه...عینک ری بن میزنم...به زبان امریکایی هم علاقه دارم وتا حدودی هم میتونم صحبت کنم...اگه گاهی اوقات قیافه زاری دارم ...دوست ندارم که تو اون لحظه کسی بهم بگه چته؟؟چون خودم هم دلیلشو نمیدونم...بیرون رفتنو خیلی دوست دارم بیشتر وقتااااا...با افراد خشک و خون سرد نمیتونم هم صحبت بشم..چون برعکس شخصیت من هستن...در کل باهاشون حال نمیکنم...جدیدا به فوتبال علاقه پیدا کردم ولی هنوز نمیدونم چی به چیه...دیدن فیلم سینمایی رو به سریال ترجیح میدم...از افراد لوس شدیدا متنفرم...از قیافم خوشم میاد و نظر کسی چندان اهمیت نداره...

شعار من اینه که..::

طبق شخصیت هر کس باید باهاش رفتار کرد...البته اگه کسی شخصیت نداشت اصلا نباید هم کلام شد باهاش...

نظرتون چیه؟؟